Słownik: Łączność w wywiadzie (cywilnym)

Łączność jest bardzo ważną dziedziną w systemie pracy wywiadowczej. Wiąże ona bowiem poszczególne ogniwa wywiadowcze  i decyduje o sprawności ich funkcjonowania.

CELE ORGANIZOWANIA ŁĄCZNOŚĆ

  • Łączność winna zabezpieczać i zapewniać:
    • przekazywanie przez Centralę wywiadu:
      • zadań,
      • dyspozycji,
      • środków materialnych,
      • środków technicznych,
        podległym jednostkom organizacyjnym i ogniwom operacyjnym,
    • przekazywanie do Centrali informacji i wszelkich innych materiałów wywiadowczych,
    • sprawny i ciągły kontakt między określonymi ogniwami operacyjnymi w terenie,
    • prowadzenie działalności wywiadowczej w warunkach zarówno pokoju, jak i w sytuacjach konfliktowych.

ZASADY ORGANIZOWANIA ŁĄCZNOŚCI

  • Podstawowymi zasadami organizowania łączności są:
    • pełna konspiracja stosowanych środków i sposobów,
    • niezawodność i pewność, gwarantująca bezpieczne i terminowe dotarcie przesyłanych informacji i materiałów do adresata w każdych warunkach i w stanie wykluczającym możliwość penetracji,
    • ciągłość i operatywność zapewniająca funkcjonowanie łączności bez przerw i zakłóceń.

RODZAJE ŁĄCZNOŚCI WYWIADOWCZEJ

  • W wywiadzie rozróżniamy dwa rodzaje łączności:
    • łączność operacyjną, która jest zespołem odpowiednio dobranych i uzależnionych od charakteru zadań-środków i sposobów tajnej komunikacji pomiędzy pracującymi
      ze sobą ogniwami wywiadowczymi,
    • łączność administracyjną, polegającą na wykorzystywaniu pozawywiadowczych środków komunikacji.

FORMY ŁĄCZNOŚCI WYWIADOWCZEJ

Łączność operacyjna utrzymywana jest w formie: osobowejbezosobowej.

  • Forma osobowa polega na bezpośrednich osobistych kontaktach oficera wywiadu bądź kuriera lub łącznika z poszczególnymi ogniwami wywiadowczymi:
    • osobiste kontakty utrzymywane są przez:
      • spotkania kolejne lub instruktażowe, mające na celu przekazanie instrukcji, zadań, środków finansowych i technicznych, uzyskanie informacji wywiadowczej, instruktaż i szkolenie,
      • spotkania błyskawiczne, mające na celu przejęcie lub przekazanie materiałów wywiadowczych,
      • spotkania nadzwyczajne, polegające na organizowaniu kontaktu osobistego w oparciu o elementy uzgodnionego systemu łączności w sytuacjach wymagających natychmiastowego porozumienia się z ogniwem wywiadowczym,
      • spotkania kontrolne, polegające na sprawdzeniu w oparciu o elementy uzgodnionego systemu łączności aktualnej sytuacji osobistej określonego ogniwa wywiadowczego pozostającego w okresie aklimatyzacji bądź zamrożeniu,
    • wszystkie rodzaje spotkań organizowane są z uwzględnieniem następujących elementów:
      • miejsc,
      • terminów spotkań zasadniczych i zapasowych,
      • tras dojścia i innych warunków umożliwiających kontrolę przed obserwacją,
      • znaków rozpoznawczych lub sygnalizacyjnych,
      • hasła i odzewu,
      • legendy spotkania.
  • Forma bezosobowa polega na wykorzystaniu środków techniki i zespołu odpowiednio dobranych miejsc i punktów umożliwiających pośrednie utrzymywanie łączności z ogniwami wywiadowczymi:
    • w łączności tej wykorzystywane są:
      • punkt korespondencyjny, zorganizowany w kraju lub za granicą, umożliwiający przyjmowanie materiałów wywiadowczych lub odpowiednich sygnałów od ogniw wywiadowczych,
      • schowek kontaktowy, dobrane, względnie specjalnie przygotowane dobrze zamaskowane miejsce, które w maksymalnym stopniu zapewnia bezpieczne złożenie, przechowanie i pobranie materiałów wywiadowczych,
      • radio, zabezpieczające sprawną dwustronną łączność,
      • telefon, wykorzystywany dla przekazywania krótkich zakodowanych odpowiednio informacji i sygnałów.

W łączności osobowej i bezosobowej stosowane są szeroko środki techniczne (fototechnika, chemia), umożliwiające zabezpieczenie i zakamuflowanie materiałów wywiadowczych.

Systemy i środki łączności w wywiadzie podlegają systematycznej kontroli w celu zapobiegania możliwości dekonspiracji stosowanych form i sposobów.

Źródło:
Instrukcja o pracy wywiadowczej Departamentu I Ministerstwa Spraw Wewnętrznych stanowiąca załącznik do Zarządzenia nr 0041/72 Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 6 maja 1972 roku w sprawie pracy wywiadowczej Departamentu I Ministerstwa Spraw Wewnętrznych [w:] “Aparat represji w Polsce Ludowej” Nr 1(5) z 2007 roku.

 

 

Piotr Herman

Tak, to ja 😀 W przeszłości pełniłem służbę w polskich służbach specjalnych. Obecnie jestem trenerem biznesowym Wywiadu Bezpieczeństwa Biznesu CSI (Corporate Security Intelligence). Szkolę biznesowych researcherów (wywiadowców), analityków, bezpieczników i strategów. I na tym zarabiam. A dla Ciebie bloguję na Szpiegul.pl i tworzę podcast OSS 😉

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Witryna wykorzystuje Akismet, aby ograniczyć spam. Dowiedz się więcej jak przetwarzane są dane komentarzy.