OSS 007. Europejskie korzenie

Zapraszam na kolejny odcinek napisanego przez ┼╝ycie podcastu OSS. Okiem S┼éu┼╝b Specjalnych. Tym razem w audycji typu Standard┬áopowiadam o sile zarz─ůdzania percepcj─ů poprzez marzenia, totalnej inwigilacji i Robinsonie Cruzoe, a tak┼╝e wp┼éywach angielskich, francuskich i pruskich na metody pracy Ochranki (lub je┼Ťli wolisz: Ochrany).

Mi┼éego s┼éuchania. Lub czytania (transkrypcji) ­čśë

O CZYM POS┼üUCHASZ I PRZECZYTASZ

Napisany przez ┼╝ycie odcinek typu Standard, a w nim opowiadam o:

    • angielskich systemach kontroli spo┼éecze┼ästwa wypracowanych przez Daniela Defoe,┬á
    • pruskiej policji politycznej i wp┼éywie Wilhelma Stiebera na prac─Ö Ochranki,
    • francuskiej szkole prowokacji Luisa Andrieux i nauczaniu carskich „ochrannik├│w„,
    • radach paryskiego radnego do spraw policji oraz kr├│la pruskiego Fryderyka II Wielkiego dotycz─ůcych wywiadu osobowego.

I przypominam: mimo lat, s┼éu┼╝by ci─ůgle stosuj─ů te same ┼Ťrodki i metody pracy. Tak┼╝e w zakresie strategicznego zarz─ůdzania percepcj─ů poprzez marzenia. O tym w┼éa┼Ťnie opowiadam. Zero teorii, tylko przyk┼éady z ┼╝ycia…

A przy okazji...
Je┼Ťli interesuje Ci─Ö tematyka Bloga:

I nie zapomnij zagl─ůda─ç na Vloga i ods┼éuchiwa─ç Podcast├│w­čÖé

TUTAJ zostaniesz Patronem Bloga!

Za┼Ť je┼Ťli jeszcze nie wiesz kim jestem, to przeczytasz o mnie zar├│wno na Blogu, jak i na LinkedIn.

Europejskie korzenie Ochranki Szpiegul OSS CSI

Mi┼éego s┼éuchania. Lub czytania (transkrypcji) ­čśë

A TERAZ PO KOLEIÔÇŽ

OSS 007. Europejskie korzenie.

Albo
┼Ťci─ůgnij i pos┼éuchaj 
w wolnej chwili.

TRANSKRYPCJA

Okiem Służb Specjalnych.

Czyli podcast dla chc─ůcych zrozumie─ç ┼Ťwiat mniej lub bardziej tajnych s┼éu┼╝b.

Dzi┼Ť audycja typu Standard.

Zaprasza: Piotr Herman,

Szpiegul.pl

Cze┼Ť─ç!

EUROPEJSKIE KORZENIE

Tytu┼é intryguj─ůcy, gdy┼╝ o jakie i czyje korzenie chodzi? Ot├│┼╝ opowiem Ci o tym, czego nauczy┼éy Ochrank─Ö (lub je┼Ťli wolisz: Ochran─Ö) s┼éu┼╝by francuskie i pruskie. Przede wszystkim za┼Ť opowiem o sile zarz─ůdzania percepcj─ů poprzez marzenia, totalnej inwigilacji i Robinsonie CruzoeÔÇŽ Przede wszystkim b─Ödzie to jednak audycja o s┼éu┼╝bach specjalnych.

Ja doskonale rozumiem specyfik─Ö pracy s┼éu┼╝b tajnych, gdy┼╝ by┼éem oficerem polskich s┼éu┼╝b specjalnych. A od kilku ju┼╝ lat szkol─Ö biznesowych: researcher├│w (czyli wywiadowc├│w), analityk├│w, bezpiecznik├│w (czyli specjalist├│w bezpiecze┼ästwa korporacyjnego) oraz strateg├│w biznesowych. A tak┼╝e wszystkich zainteresowanych t─ů tematyk─ů.

A to oznacza, ┼╝e dobrze wiem, o czym m├│wi─Ö.

I, na pocz─ůtek, przypominam, i┼╝ ten podcast mo┼╝esz pos┼éucha─ç ca┼ékowicie za darmo na ka┼╝dej dobrej platformie podcastowej, czy te┼╝ na Twojej ulubionej aplikacji.

Ka┼╝dy odcinek jest r├│wnie┼╝ dost─Öpny na YoutubeÔÇÖowym kanale oraz blogu: Szpiegul.pl ÔÇô pierwszym lifestylowym blogu typu Intelligence, na kt├│ry serdecznie Ci─Ö zapraszam!

A teraz zaczynamy!

WYMYŚLONY ŚWIAT

┼Üwiat XIX wieku to ┼Ťwiat wymy┼Ťlony. Nieistniej─ůcy znaczy. Przynajmniej do XIX wieku. Przewrotne to, nieprawda?

M├│wi┼éem ju┼╝ o tym w poprzednich odcinkach, lecz przypominam Ci, ┼╝e wiek XIX i pocz─ůtek XX to czas monarchii.

Stany Zjednoczone Ameryki to dopiero pie┼Ť┼ä przysz┼éo┼Ťci i p┼éawi─ů si─Ö w swoim izolacjonizmie (od ┼Ťwiata zewn─Ötrznego). Jedynym chyba wyj─ůtkiem w Europie (a w├│wczas to tylko ona si─Ö liczy┼éa jako si┼éa polityczna – niejednolita zreszt─ů) by┼éa republika┼äska Francja. Ale i ta do┼Ť─ç regularnie dostawa┼éa czkawek monarchicznych. Napoleoniada na ca┼éego.

I przy okazji: Napoleon nie by┼é cesarzem Francji. On by┼é cesarzem Francuz├│w. To jednak r├│┼╝nica.

Bardzo istotn─ů rol─Ö w ├│wczesnych czasach odgrywali pisarze. A beletrystyka, szczeg├│lnie ta tania, dociera┼éa do olbrzymich rzesz ludzi. Do wszystkich, kt├│rzy potrafili czyta─ç, A, ┼╝e by┼é to pocz─ůtek likwidowania analfabetyzmu, to i czytano wiele. To by┼éo g┼é├│wne medium w docieraniu do ┼Ťwiadomo┼Ťci ludzkiej. Gazety i tanie powie┼Ťci. To by┼é internet ├│wczesnego ┼Ťwiata.

Dlatego tak istotn─ů, a zupe┼énie dzi┼Ť niedocenian─ů rol─Ö, pe┼énili pisarze.

I dziennikarze.

To dzi─Öki nim dosz┼éo do pierwszej globalizacji ┼Ťwiata zwanej Imperium Brytyjskim.

Zanim powsta┼éa pot─Öga morska, to najpierw o niej napisano. Wiele. Dopiero p├│┼║niej powsta┼éa pot─Ö┼╝na Royal Navy. A gdy to ju┼╝ wy┼Ťniono, to sta┼éa si─Ö ona niezwyci─Ö┼╝ona. W ludzkiej ┼Ťwiadomo┼Ťci.

Podobnie by┼éo z pot─Ög─ů gospodarcz─ů. Pisano o niej, marzono. A p├│┼║niej przysz┼éa rewolucja przemys┼éowa.

Dzi─Öki pisarzom zwykli ludzie najpierw wy┼Ťnili swoje imperium, a dopiero p├│┼║niej je stworzyli.

Zreszt─ů pisarze brytyjscy to ciekawe towarzystwo. Wielu z nich mia┼éo do czynienia z tajnymi s┼éu┼╝bami lub wywar┼éo du┼╝y wp┼éyw na idee stosowania ┼Ťrodk├│w i metod pracy tajnej. I nie ┼éud┼║my si─Ö: nie inaczej by┼éo w innych krajach europejskich ÔÇô o czym przekona┼ée┼Ť si─Ö s┼éuchaj─ůc cho─çby ostatniego odcinka OSS. Okiem S┼éu┼╝b Specjalnych o aktach paryskiej Ochranki.

Znasz zapewne Robinsona Cruzoe? Prawdopodobnie mia┼ée┼Ť do czynienia z t─ů powie┼Ťci─ů. Cho─çby w szkole; mo┼╝e widzia┼ée┼Ť kt├│r─ů┼Ť z kolejnych wersji tej opowie┼Ťci na ekranie filmowym… albo w kinie domowymÔÇŽ

Tw├│rc─ů postaci Robinsona – a i Pi─Ötaszka (jego s┼éugi), co w dzisiejszych czasach jest bardzo, ale to bardzo nieprawomy┼Ťlne, czyli niepoprawne politycznie, by┼é Daniel Defoe.

┼╗y┼é w czasach wcze┼Ťniejszych ni┼╝ te, o kt├│rych opowiadam. Ale w tej opowie┼Ťci jego rola jest jednak istotna. Sam si─Ö zreszt─ů przekonasz.

Europejskie Daniel Defoe korzenie Ochranki Szpiegul OSS CSI

Daniel Defoe

Daniel Defoe to autor nie┼Ťmiertelnej najprawdopodobniej powie┼Ťci o przypadkach Robinsona Cruzoe. By┼é angielskim kupcem, publicyst─ů i pisarzem.

Na pocz─ůtku 1704 roku wys┼éa┼é dwudziestostronicowe memorandum do Marsza┼éka Izby Gmin, Roberta Harleya. W notatce tej zaproponowa┼é zorganizowanie sieci szpiegowskiej w Anglii. W tym celu wskaza┼é na potrzeb─Ö podzielenia jej na obszary operacyjne, gdzie regularnie wysy┼éa┼éoby si─Ö tam tajnych agent├│w, aby uzyskiwa─ç informacje o antyrz─ůdowych rozmowach i spiskach antypa┼ästwowych.

Ten pomys┼é zosta┼é doceniony i Daniel Defoe przez dziesi─Ö─ç lat budowa┼é sie─ç agent├│w, kt├│ra docelowo obj─Ö┼éa ca┼éy kraj.

Zgodnie zreszt─ů z jedn─ů z regu┼é szefa wywiadu i kontrwywiadu El┼╝biety I, Francisa Walsinghama, kt├│ra g┼éosi, by nie ufa─ç nikomu i sprawdza─ç wszystkich.

Nie by┼é to system nowy, gdy┼╝ w przesz┼éo┼Ťci po co┼Ť powsta┼é ko┼Ťci├│┼é narodowy, czyli anglika┼äski, na czele kt├│rego sta┼é monarcha. A dane z poszczeg├│lnych parafii sp┼éywa┼éy do s┼éu┼╝b tajnych.

W czasach Defoe Ten system ju┼╝ szwankowa┼é. Powsta┼é wi─Öc nowy, oparty o celowo wysy┼éanych tajnych agent├│w. I dzia┼éa┼é a┼╝ do pocz─ůtku naszego wieku.

W naszych obecnych czasach to ju┼╝ niemo┼╝liwe; stracono kontrol─Ö nas spo┼éecze┼ästwem: ludzie w znacznej cz─Ö┼Ťci odeszli od zorganizowanych religii, a na Wyspy przyby┼éo wielu ludzi z zupe┼énie r├│┼╝nych cz─Ö┼Ťci ┼Ťwiata oraz kultur.

Do tego ideologia socjalna opanowa┼éa ca┼ée spo┼éecze┼ästwo i klasy polityczne.

A wszystko zacz─Ö┼éo si─Ö… na Wyspach Brytyjskich.

WILHELM STIEBER

Pisarzem by┼é r├│wnie┼╝ Karol Marks. W 1837 roku zako┼äczy┼é pisanie kr├│tkiej powie┼Ťci komediowej „Skorpion i Felix„. Napisa┼é te┼╝ kilka wierszy mi┼éosnych po┼Ťwi─Öconych Jenny, kt├│re zosta┼éy opublikowane. Porzuci┼é pisarstwo, za┼Ť w 1842 roku Marx przeprowadzi┼é si─Ö do Kolonii, gdzie pracowa┼é jako dziennikarz, pisz─ůc dla radykalnej gazety ÔÇ×Rheinische ZeitungÔÇŁ (ÔÇ×Gazeta Re┼äskaÔÇŁ), wyra┼╝aj─ůc w niej swoje wczesne pogl─ůdy na temat socjalizmu i ekonomii.┬á

┬áRok p├│┼║niej, po ┼Ťlubie, przeni├│s┼é si─Ö do Pary┼╝a, gdzie w 1844 stworzy┼é┬áR─Ökopisy ekonomiczno-filozoficzne, kt├│rymi rozpocz─ů┼é swoj─ů krytyk─Ö ekonomii politycznej i filozofii heglowskiej.┬áA w roku 1849 (a wi─Öc rok po napisaniu Manifestu partii komunistycznej) zawita┼é do Londynu (po wyp─Ödzeniu z Prus), gdzie sp─Ödzi┼é reszt─Ö swojego ┼╝ycia.

W 1864 roku w┼éa┼Ťnie tam, w Londynie, odby┼éo si─Ö mi─Ödzynarodowe spotkanie socjalist├│w w celu w celu uhonorowania polskiego zrywu niepodleg┼éo┼Ťciowego, czyli wyra┼╝enia poparcia dla Powstania Styczniowego w Polsce. A zako┼äczy┼éo si─Ö za┼éo┼╝eniem Pierwszej Mi─Ödzynarod├│wki, w czym wzi─ů┼é udzia┼é r├│wnie┼╝ Karol Marks.

Ale wybieg┼éem nieco w przysz┼éo┼Ť─ç, a w naszej opowie┼Ťci mamy rok 1850. Marks mieszka ju┼╝ na sta┼ée w Londynie, a w Prusach, a konkretnie w Berlinie, ju┼╝ od dw├│ch lat szefem berli┼äskiej policji pozostaje Wilhelm Stieber.

Chyba nie musz─Ö dodawa─ç, ┼╝e by┼é on nie tylko niemieckim policjantem i prawnikiem, ale r├│wnie┼╝ pisarzem i dziennikarzem, mianowanym na stanowiska szefa policji po rewolucji 1848 roku (w historiografii ta ruchawka rewolucyjna w Europie okre┼Ťlana jest mianem Wiosny Lud├│w).

Zim─ů 1850 roku Stieber rozpocz─ů┼é ┼Ťledztwo przeciwko mieszkaj─ůcemu na wygnaniu Marksowi oraz jego zwolennikom. Koniec ko┼äc├│w, dzia┼éaj─ůc pod przykryciem, zinfiltrowa┼é to ┼Ťrodowisko i wykrad┼é od samego Marksa obszern─ů list─Ö komunist├│w dzia┼éaj─ůcych w Europie (a konkretnie to kartotek─Ö cz┼éonk├│w Tajnej Ligi Komunist├│w Pruskich). Dla niekt├│rych z nich zako┼äczy┼éo si─Ö to d┼éugimi wyrokami wi─Özienia.

Europejskie Wilhelm Stieber korzenie Ochranki Szpiegul OSS CSI

Stary Fryc

Niekt├│rzy historycy s┼éu┼╝b specjalnych okre┼Ťlaj─ů Wilhelma Stiebera ojcem chrzestnym prowokacji. Tego nie jestem pewien, cho─ç stosowa┼é on i t─ů metod─Ö pracy szpiegowskiej. Pewne jest jednak to, i┼╝ by┼é on tw├│rc─ů s┼éu┼╝by wywiadowczej kr├│la Prus Fryderyka Wilhelma IV. Nie oznacza to jednak, ┼╝e wcze┼Ťniej ┼╝adnych s┼éu┼╝b Prusacy nie mieli.

Oto ju┼╝ Fryderyk II Wielki, w specjalnej instrukcji dla genera┼é├│w, podzieli┼é szpieg├│w na cztery kategorie:

    • zwyk┼éych ludzi (kt├│rzy zg┼éosili si─Ö na ochotnika),
    • podw├│jnych agent├│w,
    • zwerbowanych wa┼╝nych osobisto┼Ťci,
    • ludzi zmuszonych do podj─Öcia si─Ö tej funkcji.

Pierwsz─ů grup─Ö szpieg├│w uzna┼é za ma┼éo przydatn─ů z uwagi na to, i┼╝ ich meldunki bywa┼éy „nieporadne i m─Ötne„. Co prawda pozwala┼éy zorientowa─ç si─Ö, gdzie jest nieprzyjaciel, ale nie pomaga┼éy oceni─ç jego si┼é, stanu i zamiar├│w.

Uzna┼é r├│wnie┼╝, i┼╝ marne korzy┼Ťci przynosi przes┼éuchanie dezerter├│w i je┼äc├│w, gdy┼╝ szeregowi ┼╝o┼énierze wiedz─ů niewiele. Mimo to zaleca┼é, by ich zeznania spisywa─ç, gdy┼╝ mog─ů si─Ö p├│┼║niej przyda─ç (jako punkt odniesienia przy ocenie innych informacji z innych ┼║r├│de┼é).

Podw├│jnych agent├│w wykorzystywano do dezinformacji i odsy┼éania fa┼észywych informacji przeciwnikowi.

Za┼Ť za szczeg├│lny sukces uznawano pozyskanie wa┼╝nych osobisto┼Ťci z obozu wroga.

Jednak w przypadkach, gdy wszystkie te sposobno┼Ťci zawiod┼éy, nale┼╝a┼éo wyszuka─ç bogatego obywatela, kt├│ry ma spory maj─ůtek, doda─ç mu w┼éasnego cz┼éowieka, kt├│ry zna lokalny j─Özyk, przebranego za s┼éu┼╝─ůcego lub stangreta, i wys┼éa─ç ich do obozu nieprzyjaciela pod lada jakim pozorem gro┼╝─ůc, ┼╝e je┼Ťli nie wr├│c─ů oni do okre┼Ťlonej daty, to jego domostwo zostanie spalone, a ┼╝ona i dzieci po─çwiartowane. Spos├│b ten Fryderyk poleca┼é jako skuteczny i wypr├│bowany.

Nade wszystko zaleca┼é p┼éaci─ç szpiegom ÔÇ×szczodrze, a┼╝ do ekstrawagancjiÔÇŁ, gdy┼╝ ÔÇ×na dobr─ů nagrod─Ö zas┼éuguje ten, kto nadstawia karku w twojej s┼éu┼╝bieÔÇŁ.

Fryderyk rekompensowa┼é dobr─ů informacj─ů skromny skarbiec i stosunkowo niewielk─ů liczebnie, ale ┼Ťwietnie wyszkolon─ů, armi─Ö.

Szczeg├│ln─ů uwag─Ö zwraca┼é na posiadanie dok┼éadnych map, kt├│re by┼éy utajniane. Sk┼éonno┼Ť─ç t─ů odziedziczy┼é po wcze┼Ťniejszych s┼éu┼╝bach, szczeg├│lnie Krzy┼╝akach. Dbali bowiem oni o mapy i ich sporz─ůdzanie, a nast─Öpnie utajniali je. Bardzo szczeg├│┼éowo opisywali przej┼Ťcia.

Wskaz├│wki Fryderyka mia┼éy charakter dora┼║ny. Nie by┼é to czas na tworzenie s┼éu┼╝b wywiadowczych. Istnia┼éy policje w krajach niemieckoj─Özycznych, ale ich celem by┼éo dbanie o dobro obywateli.

Sprawy bezpiecze┼ästwa (i to w zakresie kontrwywiadu, a nie wywiadu) zacz─Öto powierza─ç policji dopiero pod koniec XVIII wieku. Gdy nadesz┼éy wojny napoleo┼äskie w Europie, na terenach niemieckich okupowanych lub nadzorowanych przez wojska napoleo┼äskie, zacz─Öto wydziela─ç w policji oddzia┼éy odpowiedzialne za bezpiecze┼ästwo pa┼ästwowe na wz├│r francuski, zwane Sicherheitspolizei lub Gendarmerie (z francuskiego „gens d’armes” to zbrojni) czyli ┼╝andarmeria. To ten sam czas (mniej wi─Öcej), gdy z tego samego powodu w Rosji powsta┼é Korpus ┼╗andarmerii, umundurowane rami─Ö carskich policji politycznych.

Przy okazji: okre┼Ťlenie Sicherheitspolizei stosowano ponad sto lat p├│┼║niej w III Rzeszy na po┼é─ůczone si┼éy Gestapo (policji politycznej) i Kripo (policji kryminalnej), funkcjonuj─ůce w latach 1934-1939. Nazwa powsta┼éa po tym jak Pruska Tajna Policja zosta┼éa w┼é─ůczona do SS, za┼Ť zar├│wno Gestapo, jak i SD (S┼éu┼╝ba bezpiecze┼ästwa SS) znalaz┼éy si─Ö pod wsp├│lnym kierownictwem szefa tego ostatniego, Reinharda Heydricha.

W 1809 roku ├│wczesny prezydent policji berli┼äskiej, Karl Justus Gruner, zreorganizowa┼é policj─Ö polityczn─ů na wz├│r francuski (kopiuj─ůc struktur─Ö paryskiej prefektury policji), tworz─ůc Sicherheitsb├╝ro. Jego funkcjonariusze natychmiast przyst─ůpili do werbowania informator├│w. Dwa lata p├│┼║niej Gruner przej─ů┼é og├│lnokrajow─ů prusk─ů policj─Ö polityczn─ů i stworzy┼é sie─ç informator├│w wewn─ůtrz i na zewn─ůtrz Prus.

Po Kongresie Wiede┼äskim kom├│rki policji politycznej zosta┼éy okrojone. A┼╝ przyszed┼é rok 1948 i Wiosna Lud├│w. Sytuacja zmieni┼éa si─Ö diametralnie po przetoczeniu si─Ö przez Europ─Ö wrzenia rewolucyjnego, kt├│re wstrz─ůsn─Ö┼éo tronami. W┼éadcy zacz─Öli odwo┼éywa─ç si─Ö do policji w celu skonfrontowania jej z liberalizuj─ůcymi politykami i pras─ů oraz coraz bardziej rewolucyjnie nastawion─ů ulic─ů.

Liczba policjant├│w politycznych w samym Berlinie wzros┼éa sze┼Ťciokrotnie do 1.328 funkcjonariuszy. Zacz─Öto ┼Ťciga─ç ludzi o rewolucyjnych pogl─ůdach, nie tylko w krajach niemieckich, ale i w o┼Ťrodkach emigracji politycznej: w Nowym Jorku, Pary┼╝u, Londynie i Brukseli; nie tylko zaanga┼╝owanych politycznie os├│b z Niemiec, ale i Francji, W┼éoch, Polski i W─Ögier. Na li┼Ťcie inwigilowanych byli r├│wnie┼╝: masoni, cz┼éonkowie sekt, stowarzysze┼ä gimnastycznych, organizacji studenckich oraz robotniczych (czyli potencjalna opozycja polityczna).

┼Üledzono r├│wnie┼╝ ┼Ťwiatowy rynek wydawniczy. To by┼éy media ├│wczesnego ┼Ťwiata: 1.180 wydawc├│w w 1852 roku.

Wymy┼Ťlanie siebie

Wilhelm Stieber studiuj─ůc prawo dorabia┼é jako skuteczny obro┼äca berli┼äskiego ┼Ťwiata kryminalnego. Za┼Ť maj─ůc 26 lat wst─ůpi┼é do Wydzia┼éu IV policji ┼Ťledczej w Berlinie, specjalizuj─ůc si─Ö w sprawach politycznych.

Pewnego dnia znalaz┼é si─Ö we wrogim t┼éumie, kt├│ry otoczy┼é id─ůcego samotnie monarch─Ö. Widz─ůc, ┼╝e poddani lada moment pobij─ů kr├│la, Stieber rykn─ů┼é ÔÇ×┼Ümier─ç tyranom!ÔÇŁ, podbieg┼é do Fryderyka Wilhelma IV, i szepcz─ůc mu w ucho: ÔÇ×Prosz─Ö si─Ö nie ba─ç Wasza Wysoko┼Ť─ç. Jestem policjantem. Moi ludzie s─ů w t┼éumie. Nic si─Ö Waszej Wysoko┼Ťci nie stanieÔÇŁ, szarpn─ů┼é kr├│la za rami─Ö i poci─ůgn─ů┼é zdezorientowanego monarch─Ö do najbli┼╝szej uchylonej bramy. Tam wepchn─ů┼é kr├│la do sieni, wskoczy┼é za nim i zatrzasn─ů┼é bram─Ö za sob─ů. Uratowany Fryderyk Wilhelm zapyta┼é wybawiciela o nazwisko i obieca┼é, ┼╝e je zapami─Öta. Tak si─Ö te┼╝ sta┼éo.

I uwa┼╝aj: ca┼ée to zdarzenie… mog┼éo nie mie─ç miejsca! W ┼Ťwiadomo┼Ťci ludzkiej jednak ju┼╝ pozosta┼éo ­čśë

Stieber swoje sukcesy adwokackie na sali s─ůdowej zawdzi─Öcza┼é w du┼╝ej mierze temu, ┼╝e by┼é jednocze┼Ťnie wydawc─ů czasopisma policyjnego, co umo┼╝liwia┼éo mu wgl─ůd w materia┼éy ┼Ťledztwa i materia┼é dowodowy oskar┼╝enia.

Ujawnienie tego procederu wywo┼éa┼éo skandal, przed konsekwencjami kt├│rego uchroni┼éo go poparcie kr├│la. Fryderyk Wilhelm IV mianowa┼é go w├│wczas komisarzem policji, a nied┼éugo potem oberpolicmajstrem, kt├│ry zmodernizowa┼é prusk─ů s┼éu┼╝b─Ö wywiadowcz─ů, przygotowuj─ůc j─ů do obrony monarchii przed radykalnymi libera┼éami.

Po mianowaniu go na stanowisko, Stieber pojecha┼é do Londynu, potem do Wiednia, a stamt─ůd do Pary┼╝a. Oficjalnie zapoznawa┼é si─Ö z dokumentacj─ů dotycz─ůc─ů emigracji niemieckiej. Bardziej jednak bada┼é system policyjny. Podziwia┼é go i ┼Ťpieszy┼é wdro┼╝y─ç w ┼╝ycie swoje przemy┼Ťlenia: „Z ca┼é─ů pewno┼Ťci─ů policja polityczna musi by─ç zorganizowana inaczej. W por├│wnaniu z Francj─ů, Austri─ů, a nawet Angli─ů pozostajemy w tyle pod tym wzgl─Ödem. Nawet w Anglii istnieje dobrze zorganizowana policja polityczna, bez kt├│rej po prostu nic nie mo┼╝na zrobi─çÔÇŁ.

Wsp├│lnie z Dyrektorem Policji Kr├│lestwa Hanoweru, Karlem Georgiem Ludwigiem WermuthÔÇÖem, przygotowa┼é dwutomow─ů Czarn─ů Ksi─Ög─Ö zawieraj─ůc─ů charakterystyki i biogramy 760 czo┼éowych dzia┼éaczy komunistycznej konspiracji.

Stieber by┼é tak skuteczny, ┼╝e narobi┼é sobie wrog├│w r├│wnie┼╝ na kr├│lewskim dworze i kiedy Fryderyk Wilhelm IV zosta┼é uznany za niepoczytalnego i odsuni─Öty od w┼éadzy, jego oberpolicmajster zosta┼é natychmiast zdymisjonowany.

Wowczas Stieber uciek┼é i skry┼é si─Ö w domu publicznym. Burdelmama, na jego pro┼Ťb─Ö, przynios┼éa mu p├│┼║niej teczki, z kt├│rymi wyjecha┼é do Sankt Petersburga. W teczkach znajdowa┼éy si─Ö materia┼éy (akta) dotycz─ůce Ligi Komunistycznej i Karola Marksa.

Petersburska robota

W Sankt Petersburgu nie m├│g┼é trafi─ç na lepszy moment. Trzeci Wydzia┼é Kancelarii Osobistej Jergo Carskiej Mo┼Ťci przeniesiono pod kontrol─Ö Ministerstwa Spraw Wewn─Ötrznych. Poproszono go o pomoc w reorganizacji tajnej s┼éu┼╝by wywiadowczej, kt├│rej zadaniem by┼éo penetrowanie ┼Ťrodowisk rewolucjonist├│w, radyka┼é├│w i kryminalist├│w przebywaj─ůcych poza granicami pa┼ästwa.

Polecono mu m.in. opracowa─ç system umo┼╝liwiaj─ůcy tajnej policji carskiej inwigilacj─Ö i rozpracowanie zagranicznych (emigracyjnych) ┼Ťrodowisk opozycyjnych, a zw┼éaszcza zorganizowanie specjalnej sekcji do walki z polsk─ů emigracj─ů.

Suto op┼éacany, to w┼éa┼Ťnie on stworzy┼é w latach 1858-1863 zr─Öby Ochranki (kt├│ra jako instytucja powsta┼éa dwadzie┼Ťcia lat p├│┼║niej) . To on przekona┼é Rosjan do werbowania agentury w emigracyjnych organizacjach anarchistycznych i rewolucyjnych. Nauczy┼é te┼╝ pierwszych ÔÇ×ochrannik├│wÔÇŁ prowokacyjnych metod szczucia na siebie r├│┼╝nych od┼éam├│w emigracyjnych organizacji wywrotowych.

Wilhelm Stieber wprowadzi┼é do carskiej policji politycznej pruski element systematyczno┼Ťci i uporz─ůdkowanego gromadzenia najdrobniejszych nawet okruch├│w informacji, co w po┼é─ůczeniu z azjatyck─ů podejrzliwo┼Ťci─ů, przewrotno┼Ťci─ů i bezwzgl─Ödno┼Ťci─ů wszczepion─ů przez hordy D┼╝ingis Chana da┼éy konglomerat cech widocznych w rosyjskich s┼éu┼╝bach do dzisiaj.

Tak si─Ö z┼éo┼╝y┼éo, ┼╝e w latach 1859 ÔÇô 62 pos┼éem pruskim w Petersburgu by┼é nie kto inny, jak Otto von Bismarck. Nie masz chyba w─ůtpliwo┼Ťci, ┼╝e panowie poznali si─Ö? Nie ma na to bezpo┼Ťrednich dowod├│w, ale p├│┼║niejsze wydarzenia wydaj─ů si─Ö potwierdza─ç tak─ů hipotez─Ö. I od 1862 roku (w├│wczas Bismarck zosta┼é premierem) Stieber udaremni┼é wiele pr├│b zamachu na przysz┼éego kanclerza Prus.

Otto von Bismarck

Centralne Biuro Wywiadu

To w┼éa┼Ťnie Bismarck, w odpowiedzi na zorganizowanie przez Austri─Ö w 1850 roku s┼éu┼╝by wywiadu wojskowego (Evidenzb├╝ro) zleci┼é Stieberowi utworzenie Centralnego Biura Wywiadu (Zentralnachrichtenb├╝ro) z siedzib─ů w Ministerstwie Spraw Zagranicznych.

Nowa tajna s┼éu┼╝ba podj─Ö┼éa infiltracji s┼éu┼╝by austriackie. Metody pracy Stiebera okaza┼éy si─Ö bardzo skuteczne: zwerbowano ogromn─ů liczb─Ö agent├│w, dobrze p┼éacono informatorom oraz klasyfikowano i wykorzystywano uzyskane informacje za po┼Ťrednictwem ÔÇ×biura centralnegoÔÇŁ w Prusach.

Agent├│w Biura rozlokowano g┼é├│wnie w Wiedniu, Londynie i Pary┼╝u.

Bardzo wa┼╝n─ů rol─Ö przypisa┼é Stieber analizom i analitykom. Chodzi┼éo o zestawianie drobnych informacji, ich przechowywanie i weryfikacj─Ö przez sta┼éy dop┼éyw dalszych drobnych informacji, pochodz─ůcych od bardzo wielu agent├│w, nie znaj─ůcych si─Ö wzajemnie.

Sama sie─ç agent├│w zosta┼éa podzielona na odr─Öbne plac├│wki pod kierownictwem rezydent├│w, kt├│rzy sami nie prowadzili dzia┼éalno┼Ťci wywiadowczej, tylko zbierali informacje od agent├│w i przekazywali je dalej. G┼é├│wnym zadaniem rezydenta by┼éo werbowanie agentury i zbieranie maksymalnej ilo┼Ťci informacji z wyznaczonego mu terenu. Rezydenci i agenci powinni pochodzi─ç z danego terenu.

Stieber podkre┼Ťla┼é znaczenie posiadania sekcji analitycznej w centralnej kwaterze g┼é├│wnej, w kt├│rej zbierane b─Öd─ů i uaktualniane najnowsze informacje wywiadowcze sp┼éywaj─ůce z rezydentur. W razie potrzeby tworzono z nich raporty dla rz─ůdu.

Sekcja analityczna zbiera┼éa i analizowa┼éa r├│wnie┼╝ artyku┼éy z prasy krajowej i zagranicznej oraz teksty wyk┼éad├│w i odczyt├│w publicznych, z kt├│rych mo┼╝na zebra─ç spor─ů liczb─Ö informacji.

Przed wojn─ů z Austri─ů wyci─ůgn─ů┼é z wi─Özie┼ä fa┼észerzy i wkr├│tce dysponowa┼é milionami austriackiej fa┼észywej waluty.

W czasie przygotowa┼ä do wojny z Austri─ů agentura Stiebera zbiera┼éa informacje oraz stosowa┼éa dezinformacj─Ö poprzez rozsiewanie wymy┼Ťlonych informacji. Celem dezinformacji by┼éa prasa krajowa i mi─Ödzynarodowa, a poprzez ni─ů spo┼éecze┼ästwo Austrii. Chcieli zak┼é├│ci─ç stosunki pomi─Ödzy rz─ůdz─ůcymi a rz─ůdzonymi.

Podczas pobytu w Austrii Stieber osobi┼Ťcie zgromadzi┼é dla Bismarcka informacje bezcenne wobec zbli┼╝aj─ůcej si─Ö wojny prusko ÔÇô austriackiej.┬áWskutek uzyskanego rozpoznania wywiadowczego Bismarck sprowokowa┼é starcie i w 1866 roku armia austriacka zosta┼éa rozbita pod Sadow─ů. Za┼Ť Stieber przeorientowa┼é kierunki dzia┼éa┼ä swojej s┼éu┼╝by na Francj─Ö i przez osiemna┼Ťcie miesi─Öcy osobi┼Ťcie kierowa┼é zorganizowan─ů przez siebie siatk─ů szpiegowsk─ů w Pary┼╝u. I ponownie odni├│s┼é sukces. Rozpoznanie wywiadowcze pozwoli┼éo wygra─ç Prusom rozbi─ç armi─Ö Napoleona III i doprowadzi─ç najpierw do jego upadku, a nast─Öpnie do Komuny Paryskiej.

Warto wspomnie─ç, i┼╝ to z inicjatywy Stiebera wywiad sta┼é si─Ö jedn─ů z integralnych funkcji pruskiego (p├│┼║niej niemieckiego) Sztabu Generalnego. Ta na┼Ťladowana przez inne pa┼ästwa innowacja da┼éa pocz─ůtek nowoczesnym strukturom organizacyjnym europejskich s┼éu┼╝b wywiadowczych.

P├│┼║niejszym nast─Öpc─ů Stiebera na stanowisku szefa niemieckiego wywiadu, by┼é pu┼ékownik Walter Nicolai (o kt├│rym zapewne sobie opowiemy w przysz┼éo┼Ťci).

LUIS ANDRIEUX

Od czas├│w Daniela Defoe musia┼éo min─ů─ç sto lat, by pojawi┼é si─Ö cz┼éowiek, kt├│ry go przewy┼╝szy┼é. By┼é to nie kto inny, jak Fouche, minister policji we Francji.

Pewnego dnia Napoleon Bonaparte powiedzia┼é mu: „Jestem zaskoczony, jak ty i twoje s┼éynne talenty, nie potrafisz lepiej zarz─ůdza─ç policj─ů. Jest tak wiele rzeczy, o kt├│rych nawet nie wiesz„.

Na co Fouche odpowiedzia┼é: „Tak, s─ů rzeczy, o kt├│rych nie wiedzia┼éem, ale o kt├│rych teraz wiem. Na przyk┼éad o niskim m─Ö┼╝czy┼║nie w szarym szynelu, do┼Ť─ç cz─Östo opuszczaj─ůcym pa┼éac p├│┼║no w nocy, u┼╝ywaj─ůc do tego ukrytych drzwi, w towarzystwie jednego s┼éu┼╝─ůcego, w powozie z zas┼éoni─Ötymi oknami… Ta osoba to ty„.

Joseph Fouche korzenie Ochranki Szpiegul OSS CSI

Fouche pokona┼é Defoe, poniewa┼╝ zna┼é tre┼Ť─ç rozm├│w i nastroje nie tylko zwyk┼éych ludzi. Wiedzia┼é du┼╝o o sekretnym ┼╝yciu najwa┼╝niejszych os├│b sprawuj─ůcych w┼éadz─Ö.

A wszystko dzi─Öki stworzonej przez siebie sieci policji. Zbierano r├│┼╝nego rodzaju informacje z ┼╝ycia m─Ö┼╝├│w stanu, w tym plotki.

Na stanowisku szefa policji Fouche odnalaz┼é si─Ö na swoim miejscu. Od najdawniejszych czas├│w by┼é wtajemniczony w intrygi r├│┼╝nych stron i os├│b, doskonale zna┼é ich relacje i stan wewn─Ötrzny oraz potrafi┼é umiej─Ötnie wykorzysta─ç swoj─ů wiedz─Ö. Potrafi┼é znakomicie organizowa─ç szpiegostwo i prowokacj─Ö, dzi─Öki czemu w du┼╝ej mierze nadzorowa┼é dzia┼éalno┼Ť─ç wielu os├│b i niekt├│re z nich zdominowa┼é.

Podobnie starali si─Ö post─Öpowa─ç jego nast─Öpcy. Z r├│┼╝nym jednak skutkiem.

Siatk─Ö wywiadowcz─ů ┼Üwi─Ötej Dru┼╝yny organizowali agenci francuskiej tajnej policji S├╗ret├ę (o czym, ju┼╝ wiesz z poprzednich audycji).

Eugeniusz Franciszek Vidoq to francuski awanturnik, z┼éodziej i galernik. P├│┼║niej za┼Ť tw├│rca policji kryminalnej (fr. S├╗ret├ę Nationale), kt├│rej by┼é pierwszym szefem. A po odwo┼éaniu ze stanowiska otworzy┼é pierwsze prywatne biuro detektywistyczne ery nowo┼╝ytnej. P├│┼║niej powsta┼éy kolejne, jak grzyby po deszczu i by┼éy na przyk┼éad wykorzystywane do prowadzenia pracy wywiadowczej Ochranki. Nie tylko zreszt─ůÔÇŽ

Poza tym luminarze francuskiej policji nauczyli zar├│wno ┼Üwi─Öt─ů Dru┼╝yn─Ö, jak i oficjaln─ů carsk─ů policj─Ö polityczn─ů nowoczesnych metod pracy policji. Jedn─ů z takich os├│b, posiadaj─ůc─ů szczeg├│lne zas┼éugi w przekazywaniu tych do┼Ťwiadcze┼ä Ochrance, by┼é┬áLuis Andrieux.

A najwa┼╝niejsze w├│wczas miejsce zajmowa┼éa prowokacja.

Pod wp┼éywem rad francuskich ekspert├│w policyjnych najpierw ┼Üwi─Öta Dru┼╝yna, a p├│┼║niej carska policja polityczna, zacz─Ö┼éy stosowa─ç prowokacj─Ö na wielk─ů skal─Ö.

W 1880 roku anarchi┼Ťci we Francji zamierzali rozpocz─ů─ç akcj─Ö terrorystyczn─ů na wi─Öksz─ů skal─Ö. Mi─Ödzy innymi mieli oni zamiar wysadzi─ç w powietrze pa┼éac Bourbon├│w, kt├│ry by┼é siedzib─ů Izby Deputowanych. R├│wnocze┼Ťnie radyka┼éowie z Yves Guyot’em na czele ostro atakowali prefektur─Ö policji, oskar┼╝aj─ůc j─ů o to, ┼╝e stosuje ona metody z okresu Drugiego Cesarstwa i w zwi─ůzku z tym stanowi niebezpiecze┼ästwo dla Republiki.

W radzie miejskiej Pary┼╝a prefekt policji paryskiej, Luis Andrieux, cz─Östo musia┼é broni─ç si─Ö przed atakami radyka┼é├│w, kt├│rzy dysponuj─ůc du┼╝ymi ┼Ťrodkami materialnymi i dzi─Öki temu korzystaj─ůc w pe┼éni z wolno┼Ťci prasy cieszyli si─Ö popularno┼Ťci─ů w┼Ťr├│d szerokich kr─Ög├│w bur┼╝uazyjnego spo┼éecze┼ästwa ├│wczesnej Francji. Byli oni dla niego o wiele gro┼║niejszymi przeciwnikami ni┼╝ anarchi┼Ťci dysponuj─ůcy bardzo skromnymi ┼Ťrodkami i mog─ůcy liczy─ç na bardzo ograniczone grono zwolennik├│w.

Tygodnik anarchist├│w

Anarchi┼Ťci marzyli w tym czasie o wydawaniu nowego pisma, w kt├│rym mogliby propagowa─ç sw─ů doktryn─Ö, nie mieli jednak na to ┼Ťrodk├│w pieni─Ö┼╝nych. Prefekt Andrieux postanowi┼é przyj┼Ť─ç im z pomoc─ů. Uwa┼╝a┼é on, ┼╝e jaskrawe, otwarte propagowanie hase┼é czynnego anarchizmu skompromituje skrajne ┼╝ywio┼éy rewolucyjne w opinii wi─Ökszo┼Ťci bur┼╝uazyjnego spo┼éecze┼ästwa ├│wczesnej Francji. Poza tym mia┼é zamiar przenikn─ů─ç poprzez redakcj─Ö subwencjonowanego przez siebie pisma do samego centrum ruchu anarchistycznego i uzyskiwa─ç t─ů drog─ů informacje o planach anarchist├│w, dzi─Öki czemu policja mog┼éaby im w por─Ö zapobiega─ç.

Luis Andrieux w swych pami─Ötnikach tak pisa┼é na ten temat:┬á

ÔÇ×Nie t┼éumi si─Ö doktryn, blokuj─ůc ich wypowiadanie, te za┼Ť, o kt├│re tu chodzi, nie zyskuj─ů na tym, ┼╝e staj─ů si─Ö znane (…). Da─ç gazet─Ö anarchistom, to znaczy┼éo zreszt─ů tyle, co za┼éo┼╝y─ç telefon mi─Ödzy pokojem spiskowc├│w a gabinetem prefekta policji (…) Nie ma si─Ö sekret├│w przed dostarczycielem fundusz├│w i odt─ůd mia┼éem wiedzie─ç, dzie┼ä po dniu, o najbardziej tajemnych planach. Pa┼éac Bourbon├│w mia┼é by─ç uratowany; przedstawiciele narodu mogli obradowa─ç w spokoju (…). Nie my┼Ťlcie pa┼ästwo, ┼╝e wyst─ůpi┼éem wobec anarchist├│w brutalnie z zach─Öt─ů prefekta policji (…). Do jednego z naj czynniej szych i najinteligentniejszych z nich pos┼éa┼éem dobrze ubranego obywatela. O┼Ťwiadczy┼é on, ┼╝e „dorobiwszy si─Ö pewnego maj─ůtku na handlu materia┼éami aptecznymi pragnie po┼Ťwi─Öci─ç cz─Ö┼Ť─ç swych dochod├│w na poparcie propagandy anarchistycznej (…). Ten bur┼╝uj nie wzbudzi┼é ┼╝adnego podejrzenia w towarzyszach. Przez jego r─Öce z┼éo┼╝y┼éem kaucj─Ö w kasie pa┼ästwowej i ukaza┼éo si─Ö pismo ÔÇ×La R├ęvolution Sociale” (…). By┼é to tygodnik, moja szczodrobliwo┼Ť─ç nie sz┼éa jednak tak daleko, abym mia┼é pokrywa─ç koszta pisma codziennego (…). Je┼╝eli prawd─ů jest, ┼╝e spiskowcy sk┼éonni s─ů do nieufno┼Ťci, to doda─ç nale┼╝y, ┼╝e najcz─Ö┼Ťciej podejrzenia ich id─ů w fa┼észywym kierunku. ┼üatwo zarzucaj─ů szpiegostwo swym towarzyszom, lecz gdy jaki┼Ť agent wci┼Ťnie si─Ö do ich grona, przyjm─ů go jak brata i daj─ů si─Ö wzi─ů─ç na jego obietnice. Sk┼éonny jest do z┼éudze┼ä cz┼éowiek, kt├│ry od d┼éugiego czasu ┼╝yje nadziej─ů: podejrzliwy i naiwny – oto cecha konspiratora (…) Codziennie dooko┼éa sto┼éu redakcyjnego zbierali si─Ö najpowa┼╝niejsi przedstawiciele partii czynu; wertowano wsp├│lnie korespondencj─Ö mi─Ödzynarodow─ů; rozwa┼╝ano ┼Ťrodki, jakie nale┼╝a┼éo przedsi─Öbra─ç, aby po┼éo┼╝y─ç kres ÔÇ×eksploatacji cz┼éowieka przez cz┼éowieka”; komunikowano sobie recepty, jakie nauka wydaje na u┼╝ytek rewolucji” (…). By┼éem zawsze reprezentowany na naradach i w razie potrzeby komunikowa┼éem moj─ů opini─Ö„.

Po pewnym czasie paryskie pismo ÔÇ×La LanterneÔÇŁ zdemaskowa┼éo prowokacyjny charakter gazety ÔÇ×La revolution SocialeÔÇŁ. Prowokacja policyjna zosta┼éa ujawniona.

Opisany w pami─Ötnikach Andrieux przyk┼éad dzia┼éalno┼Ťci policyjnej pozwala zorientowa─ç si─Ö, jak daleko mo┼╝e si─Ögn─ů─ç tajne sterowanie lud┼║mi, kt├│rzy nie tylko nie wiedz─ů, w czyim interesie dzia┼éaj─ů, ale nawet mog─ů nie zdawa─ç sobie sprawy z samego faktu tajnego sterowania ich dzia┼éaniami.

Luis Andrieux korzenie Ochranki Szpiegul OSS CSI

Likwidacja policji politycznej

Andrieux zosta┼é prefektem policji paryskiej w 1879 roku. Od razu rozwi─ůza┼é tajn─ů policj─Ö polityczn─ů, tzw. IV brygad─Ö. Opinia publiczna dowiedzia┼éa si─Ö, ┼╝e zwolni┼é szefa szpicli (czyli tajnych agent├│w), Lombarda, legendarnego dow├│dc─Ö tej brygady, s┼éawnej za II Cesarstwa z wynajdywania spiskowc├│w nawet tam, gdzie nigdy ich nie by┼éo.

Myli┼éby si─Ö jednak ten, kto my┼Ťli, ┼╝e j─ů zlikwidowa┼é.

Tajni agenci, kt├│rzy zajmowali si─Ö defensyw─ů polityczn─ů, przestali podlega─ç jakiejkolwiek brygadzie policyjnej, a zacz─Öli podlega─ç bezpo┼Ťrednio samemu prefektowi. Ten op┼éaca┼é ich ze swojego funduszu dyspozycyjnego. Aby lepiej zakonspirowa─ç swoich agent├│w, prefekt nakaza┼é im zachowa─ç posady, kt├│re mieli przed zaci─ůgni─Öciem si─Ö na s┼éu┼╝b─Ö policyjn─ů. Nie pozwala┼é im r├│wnie┼╝ wystawia─ç imiennych pokwitowa┼ä na sumy, kt├│re otrzymywali w zamian za swe policyjne us┼éugi.

A prasa wychwala┼éa pod niebiosa nowego prefekta policji jako dobrego republikanina, kt├│ry zlikwidowa┼é policj─Ö polityczn─ů.

Szkolenie Ochranki

W Rosji, 13 marca 1881 Aleksander II zgin─ů┼é w zamachu bombowym, dokonanym przez dzia┼éacza organizacji Narodnaja Wola (poprzednik partii eserowc├│w), Polaka, Ignacego Hryniewieckiego.

┼Ümier─ç cesarza przekre┼Ťli┼éa plany wprowadzenia wa┼╝nej reformy spo┼éeczno-ustrojowej, ograniczaj─ůcej samodzier┼╝awie.

Pop┼éoch pad┼é na jego nast─Öpc─Ö i carskich dygnitarzy. Uznali oni, ┼╝e dotychczasowe metody pracy tajnej policji politycznej nie zda┼éy egzaminu.

Zamiast reform spo┼éecznych postanowili wprowadzi─ç reformy systemu policyjnego. Car Aleksander III powr├│ci┼é do polityki despotyzmu.

W tym to czasie Andrieux sta┼é si─Ö instruktorem i doradc─ů kierownik├│w tajnych s┼éu┼╝b carskich.┬áInstruowa┼é on w zakresie nowoczesnej techniki pracy tajnej policji Baranowa, przedtem naczelnika miasta Petersburg.

Z jego fachowych rad korzysta┼é r├│wnie┼╝ carski minister spraw wewn─Ötrznych Niko┼éaj Paw┼éowicz Ignatjew, kt├│ry stosuj─ůc metody represyjne mia┼é za zadanie rozgromi─ç organizacj─Ö rewolucyjn─ů odpowiedzialn─ů za carob├│jstwo Aleksandra II. Dla tego w┼éa┼Ťnie celu, po skasowaniu w 1880 roku Wydzia┼éu III Kancelarii Carskiej, w 1881 roku powsta┼éa ┼Üwi─Öta Dru┼╝yna, na┼Ťladuj─ůca skuteczne metody stosowane przez organizacje rewolucyjne. Opowiada┼éem Ci o niej w audycji OSS. Okiem S┼éu┼╝b Specjalnych pod ty┼éu┼éem ÔÇ×Awantury Zagranicznej AgenturyÔÇŁ.

Dru┼╝yna dysponowa┼éa du┼╝ymi funduszami na cele wywiadowcze. Nie umia┼éa jednak zachowa─ç nale┼╝ytej dyscypliny w┼Ťr├│d agent├│w, w rezultacie cz─Östo fabrykowali oni donosy. Ponadto nie utrzymywali w tajemnicy swojej dzia┼éalno┼Ťci. Ostatecznie efektywno┼Ť─ç dzia┼éania wywiadowczo-policyjnego Dru┼╝yny by┼éa niewielka.

Tak przynajmniej twierdzi┼é minister spraw wewn─Ötrznych w swoim raporcie z┼éo┼╝onym carowi ­čśë

Motywy współpracy

Zanim zako┼äcz─Ö t─ů opowie┼Ť─ç wska┼╝─Ö jednak, i┼╝ wed┼éug naszego prefekta policji ludzie decyduj─ůcy si─Ö na wsp├│┼éprac─Ö z policj─ů powodowali si─Ö nast─Öpuj─ůcymi motywami:

    • materialnymi, czyli dzia┼éali dla pieni─Ödzy,
    • na skutek braku pracy, co jest te┼╝ jednym z wariant├│w pobudek materialnych,
    • z ch─Öci wy┼éadowania jakich┼Ť gwa┼étownych uczu─ç (nienawi┼Ťci, ch─Öci zemsty, rewan┼╝u itp.),
    • na skutek d┼éug├│w (a wi─Öc jeszcze jeden wariant motywu finansowego),
    • na skutek swoich wyobra┼╝e┼ä o honorze,
    • na skutek zamieszania w intrygi polityczne,
    • z powod├│w moralnych: wstr─Ötu do oszustw, morderstw, gwa┼ét├│w (cho─ç zwykle w tym przypadku chodzi o wsp├│┼éprac─Ö z policj─ů zwyk┼é─ů, a nie polityczn─ů).

Poza tym, jeszcze od czas├│w napoleo┼äskich, we Francji to wi─Özienie by┼éo dobrym miejscem werbowania agent├│w.

┼Üwietnym informatorem bywa┼é tzw. mouton de prison („baran wi─Özienny”), tajny agent (wsp├│┼épracownik) umieszczony w wi─Özieniu pomi─Ödzy aresztowanymi. Donosi┼é o przygotowywanych spiskach wi─Ö┼║ni├│w, a gdy nie mia┼é dowod├│w, to sam je organizowa┼é i dostarcza┼é wtedy dowody przeciw innym, wskazywa┼é te┼╝ osoby, kt├│re sk┼éonne by┼éy m├│wi─ç, zdradza┼é ich problemy osobiste i tak dalej…

Kończymy

I na dzi┼Ť by┼éoby to na tyle. W nast─Öpnej audycji b─Öd─Ö kontynuowa┼é temat strategicznego zarz─ůdzania percepcj─ů poprzez marzenia. Opowiem o tym, jak wykorzystano nauki francuskie i pruskie do stworzenia najwi─Ökszej bodaj┼╝e prowokacji ┼Ťwiata, czyli do powstania ÔÇ×Protoko┼é├│w M─Ödrc├│w SyjonuÔÇŁ. A tak┼╝e ujawni─Ö najwi─Öksz─ů tajemnic─Ö samego Sherlocka Holmesa oraz Okr─ůg┼éego Sto┼éu (jednak nie tego z naszej polskiej historii 1989 roku).

A wszystko dlatego, ┼╝e praca s┼éu┼╝b i ich agentur nie zmienia si─Ö z up┼éywem lat. Tak┼╝e ta zwi─ůzana ze strategicznym zarz─ůdzaniem percepcj─ů i wojn─ů informacyjn─ů.

Je┼Ťli s┼éuchasz tego podcastu, to ju┼╝ o tym wiesz.

Je┼Ťli masz jeszcze jakiekolwiek w─ůtpliwo┼Ťci, to zapraszam Ci─Ö na dalsze audycje.

Je┼Ťli ich nie masz ÔÇô to zapraszam Ci─Ö tym bardziej.

A ten odcinek zako┼äcz─Ö.

I mam pro┼Ťb─Ö: polecaj OSS. Okiem S┼éu┼╝b Specjalnych wszystkim swoim znajomym. M├│w im o tym podka┼Ťcie. Tylko tak dotrze ona do wszystkich zainteresowanych os├│b.

Kolejna audycja Okiem S┼éu┼╝b Specjalnych ju┼╝ za tydzie┼ä.

Do us┼éyszenia.

Szpiegul.pl

Okiem Służb Specjalnych

Cze┼Ť─ç!

I to by┼éoby na tyle ­čśë

NA ZAKO┼âCZENIE

Aby niczego nie przegapi─ç przypominam, ┼╝e…
je┼Ťli interesuje Ci─Ö tematyka Bloga:

A tymczasem…

Do zaczytania!

Szpiegul

O KIM I O CZYM NAPISA┼üEM W ARTYKULE

    • OSOBY:
      • DANIEL DEFOE
      • FRANCIS WALSHINGHAM
      • FRYDERYK II WIELKI
      • WILHELM STIEBER
      • FRYDERYK WILHELM IV
      • JOSEPH FOUCHE
      • NAPOLEON I BONAPARTE
      • LUIS ANDRIEUX
      • EUGENIUSZ FRANCISZEK VIDOQ
      • MIKO┼üAJ PAW┼üOWICZ IGNATIEW
      • IGNACY HRYNIEWIECKI
      • ALEKSANDER II
      • ALEKSANDER III
    • INNE:
      • OCHRANKA (OCHRANA)
      • AGENTURA ZAGRANICZNA
      • DEPARTAMENT POLICJI PA┼âSTWOWEJ (DEPO)
      • MINISTERSTWO SPRAW WEWN─śTRZNYCH IMPERIUM ROSYJSKIEGO
      • REWOLUCJONI┼ÜCI (NARADNAJA WOLA, PARTIA SOCJALIST├ôW ÔÇô REWOLUCJONIST├ôW, GRUPY ANARCHISTYCZNE)
      • FRANCUSKA POLICJA KRYMINALNA (S├ŤRET├ë NATIONALE)
      • SICHERHEITDIENST
      • ZENTRALNACHRICHTENB├ťRO
      • EVIDENZB├ťRO

ARTYKU┼üY O PODOBNEJ TEMATYCE

Piotr Herman

Serdecznie Ci─Ö witam!!! I przy okazji: Tak, to ja jestem na tym zdj─Öciu ­čśë Pisz─Ö o s┼éu┼╝bach mniej lub bardziej tajnych, gdy┼╝ doskonale rozumiem ich specyfik─Ö. Tak si─Ö bowiem sk┼éada, ┼╝e zanim zosta┼éem szkoleniowcem Wywiadu Bezpiecze┼ästwa Biznesu CSI (Corporate Security Intelligence) by┼éem oficerem polskich s┼éu┼╝b specjalnych.┬áA obecnie przekazuj─Ö praktyczn─ů wiedz─Ö i umiej─Ötno┼Ťci niezb─Ödne dla biznesowych: researcher├│w (czyli wywiadowc├│w), analityk├│w (i to nie tylko wywiadowczych), bezpiecznik├│w (czyli wszelakich specjalist├│w ds. bezpiecze┼ästwa) oraz strateg├│w biznesowych (co oznacza r├│wnie┼╝ menad┼╝er├│w i kierownik├│w r├│┼╝nego autoramentu, a tak┼╝e top managementu). Po prostu szkol─Ö ka┼╝d─ů osob─Ö zainteresowan─ů t─ů tematyk─ů. I na tym zarabiam. A blogowanie i podcasting s─ů moim prezentem dla Ciebie ­čśÄ

Dodaj komentarz

Tw├│j adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola s─ů oznaczone *

Witryna wykorzystuje Akismet, aby ograniczy─ç spam. Dowiedz si─Ö wi─Öcej jak przetwarzane s─ů dane komentarzy.